Wady anatomiczne pochwy i macicy

Zwykle popularnym tematem, szeroko opracowanym przez medycynę są anatomiczne wady członka, które utrudniają lub całkowicie uniemożliwiają odbycie stosunku seksualnego. Nie mniej jednak, o wiele mniejszą uwagę poświęca się problemom anatomicznym, z którymi mogą zmagać się kobiety. Okazuje się, że wady anatomiczne pochwy i macicy dotykają około 1 % kobiet. Zwykle bardzo łatwo je także rozpoznać już w wieku dojrzewania płciowego. Jednak jakie mogą być anatomiczne wady pochwy i macicy?

Wady kobiecych narządów płciowych

Wady kobiecych narządów płciowych, jak już zostało to wspomniane dotykają około 1% kobiet. Są one niezwykle rzadkie, jednak medycyna i badania diagnostyczne skutecznie pozwoliły je wyodrębnić, a nawet dokonać ich rozróżnienia. Mówiąc o wadach kobiecych narządów płciowych mamy do czynienia z:

  • wadami rozwojowymi żeńskich narządów płciowych– są one niezwykle rzadkie jednak dzięki coraz większemu rozwojowi badań ultrasonograficznych i rozwoju ginekologii operacyjnej, można je łatwo zdiagnozować. Pomocna okazuje się także tomografia komputerowa macicy, a także jamy brzusznej. Wykonuje się także badania laparoskopem by znaleźć wszystkie nieprawidłowości w budowie żeńskich narządów płciowych.
  • wady anatomiczne pochwy– są to przypadłości, które w dzieciństwie nie dają żadnych, szczególnych objawów, wobec tego nie wykrywa się ich w tym okresie. Pierwsze oznaki, że mamy do czynienia z anatomicznymi wadami pochwy, mogą pojawić się dopiero w wieku dojrzewania, a pierwszym z nich jest brak miesiączki. Jeśli nie zostaną one zdiagnozowane na tym etapie, w późniejszym życiu kobiety mogą wystąpić trudności we współżyciu, a także bezskuteczne starania się o dziecko. Wówczas jedynie dogłębna diagnostyka, pomoże ocenić ewentualne patologie w obrębie narządów płciowych. Często występują one w parze z wadami układu moczowego, a nawet odbytnicy.

Należy także wiedzieć, że zarówno macica jak i część pochwy powstają z przewodów Mullera, które rozwijają się w okresie życia płodowego. Okazuje się, że dzięki zaawansowanym technikom medycznym i terapeutycznym można takowe wady całkowicie wyeliminować. Nie mniej jednak im później zostanie udrożniona macica lub pochwa, tym większe ryzyko tego, że w przyszłości kobieta będzie zmagać się z niepłodnością. Dużo więc zależy od tego, na jakim etapie wady te zostaną zdiagnozowane.

Z jakimi wadami pochwy i macicy można mieć do czynienia?

Etap rozwoju wda anatomicznych żeńskich narządów płciowych, to także etap ich kształcenia się i rozwoju. Często wady macicy, towarzyszom anomaliom w obrębie pochwy. Nie mniej jednak wady żeńskich narządów płciowych, można podzielić na:

  • zarośnięcia– wówczas narządy są niedrożne w wyniku braku światła narządu
  • przegrody– powstają na skutek niewłaściwego połączenia się przewodów Mullera w życiu płodowym
  • zdwojenia– mogą pojawiać się całkowicie i częściowo, zwykle na skutek tego, że przewody Mullera w życiu płodowym nie zrastają się prawidłowo
  • narządy szczątkowe– wady te obejmują niepełny rozwój macicy lub/i pochwy, na skutek zatrzymania rozwoju przewodów Mullera
  • brak narządów płciowych– co wynika z niewykształcenia się przewodów Mullera

Kolejną istotną wadą, jest wrodzony brak pochwy, który można podzielić na trzy, zasadnicze kategorie:

  • poprzeczne przegrody pochwy
  • brak pochwy
  • podłużne przegrody pochwy

Wada ta najczęściej wynika z całkowitego braku przewodów Mullera, a towarzyszy temu agenezja macicy. Nie da się ukryć, że to jeden z najcięższych przypadków wad pochwy, a przyczyną najczęściej jest zespół MRKH. Wówczas brakowi pochwy towarzyszy także brak macicy lub jej szczątkowe części, które nie są wstanie spełniać swojej roli. Mimo to, czynności hormonalne pozostają niezaburzone.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *